Tot dusver niet veel ervaring met het dekoreren van objekten. Een betegelde terraskachel werd een ramp. Een buxus-eendje werd een sukses, als lamp. Zolang men glaspasta kan verwerken als een soort glas-in-lood vind ik het best. Met het bekleden van een hoofd (Snoepkop) heb ik veel moeite gehad omdat ik de techniek nog niet onder de knie had. Ik ga nog dingetjes maken, als ik weet waar ze te plaatsen. Voorlopig geen mozaiekpaleis in Moorsel!

In het dekoreren van spiegellijsten, tafeltjes, dienbladen enz zie ik niet veel. Iederéén doet dat. Voor mij is het ofwel bescheiden (stoeptegels), ofwel echt pretentieus en monumentaal (La joie de vivre). Mozaiek is een waarde-op-zichzelf. Met een bijbelse parafrase: de steen die werd afgekeurd is mozaieksteen geworden.